18. mrt, 2015

De grond verdwijnt onder je voeten.

Plotseling staat je wereld op zijn kop.
De grond verdwijnt onder je voeten.
Als een mokerslag komt het besef.
Hoe zal het nu verder moeten?

Artsen gaven je heel slecht nieuws.
Dit is noch niet te bevatten!
Wat zijn de kansen hoe sta ik ervoor.
Die vragen schieten door je gedachten.

Tranen vloeien bij elk van je gezin.
Ook andere dierbare laten ze lopen.
Waarom ik nu! vraag je jezelf af.
Nooit iets misdaan, waaraan verdien ik deze straf.

Antwoord hierop zal je echter nooit krijgen.
Het overkomt je! Spijtig genoeg.
Hoop en kracht dat moet je blijven houden!

Misschien kunnen ze je nog helpen.
Wie weet ben je nog op tijd!
Dus geef het nooit op! Niet zo vroeg.
Wonderen kunnen ook zomaar ontstaan.
Dus niet bij de pakken neer zitten gaan.

Zoveel moois ligt er nog in het verschiet.
Vergeet je vrouw , kinderen en kleinkinderen niet!
Zij willen je met alles helpen!
En delen in je angst en verdriet.

Hou het niet alleen voor jezelf.
Geloof me! Dan trek je het niet.
Neem alle hulp aan die je maar krijgt.
Maar de rest zul je zelf moeten doen.

Wees strijdbaar en ga er vol tegenaan.
Alleen zo kan je misschien deze ziekte verslaan.
Wij zullen in elk geval heel veel aan je denken.
Al onze positieve krachten aan je schenken.

Wees ervan overtuigt je staat echt niet alleen.
Er zijn altijd mensen met veel liefde om je heen.
Mijn wens is dat je deze strijd nog kan winnen.
Nu maar snel met het vechten beginnen!
Wij denken aan je!!

Joanna

Joanna Daalder