19. jul, 2015

Als iemand je nodig heeft!

Geheel onverwachts stortte de man zijn hart bij mij uit.
Gehaast en druk begon hij te vertellen, ik was niet van plan om hem te onderbreken.
Keek hem alleen maar stilzwijgend aan.
Zijn ogen stonden wild in zijn hoofd en zijn spraak was een beetje verwarrend.
Ik kon de beste man helemaal niet maar voelde instinctief dat hij even aan iemand zijn problemen moest uitten.
Buiten wachtte mijn man geduldig tot ik weer uit de winkel zou komen.
Maar mijn gevoel zei me om deze jongeman niet zo achter te laten.
Ik schat zijn leeftijd op een jaar of 34 en hij zag er echt heel slecht uit.
Donkere kringen rond zijn ogen verraden dat hij slecht sliep.
Nog altijd bleef ik hem rustig aankijken en af en toe gaf ik mijn mening op zijn vragen. De overige klanten in de winkel bleven op gepaste afstand en hadden wel in de gaten dat deze jongeman echt overspannen was.
Na een minuut of 10 stelde ik hem enkele vragen, met in mijn achterhoofd het idee dat hij ze wel zou kunnen beantwoorden. En kwam er toen achter dat zijn moeder ook in de zaak meewerkte maar nu op een lange vakantie was naar een ver land.
In de tijd dat ze weg was moest hij geheel onverwachts uit zijn voormalige winkel vertrekken en nu zat hij dus zwaar in de problemen. Hij stamelde ik ga bijna failliet mevrouw door die rot vent van het vorige pand. Financieel ging het ook ineens stukken slechter omdat zijn locatie niet aantrekkelijk was voor het publiek.
Ik vroeg hem voorzichtig of zijn moeder al snel weer terug kwam. En ze zou met een week weer thuis zijn vertelde de jongeman. Hij hoopte dat zijn moeder hem weer uit het slop kon halen. Mevrouw ! mijn moeder is mijn lopende reclamezuil die kan alles verkopen en die regelt alles altijd voor mij. Ik ben bijna van het padje af mevrouw, zo ging hij verder en ik heb thuis een vrouwtje met een kleintje die ook willen eten.
Ik weet echt even niet meer hoor! wat ik nu moet doen. Nou aan je prijs en spullen licht het zeker niet vertelde ik hem, dat is gewoon prima . Maar je zou misschien een iets opvallender uiterlijk aan je winkel kunnen geven zodat je opgemerkt wordt door de passanten.
Ja...ja dat is wel zo hakkelde de jongeman. Misschien maar een paar marktkraampjes voor de winkel zetten. Dat is een heel goed idee opperde ik, de mensen willen altijd lekker snuffelen.
Maar mevrouw het is zo gemeen dat ze me zomaar uit het andere pand hebben geknikkerd begon hij weer,. Daar had ik altijd klanten het scheelt me zoveel omzet. Ik ben bang dat ik echt gek ga worden zei hij weer. De blik in zijn ogen stond op paniek en angst. Angst om te verliezen wat hij had opgebouwd. Ondertussen kwam mijn man binnen en had al snel in de gaten dat ik in een serieus gesprek was en ik vroeg hem om nog even te wachten. Deze jongeman wilde ik zo niet achterlaten. Zijn naam weet ik niet maar dat maakt ook helemaal niets uit. Ik zei beste jongen ik weet zeker dat het goed gaat komen met je. Probeer je boosheid te vergeten en richt je op de mensen met een vrolijk gezicht.
Als er nu iemand bij je binnenkomt en die ziet je wilde en boze blik dan rennen ze meteen weer naar buiten . Normaal zou ik dat ook doen zei ik lachend tegen hem maar ja. je hebt zo'n verdomd leuk jurkje hangen dat wil ik toch graag mee hebben.. Hij keek me met geopende mond aan en zei. Is dat zo! Zie ik er al zo gek uit? Ik begon te lachen en pakte zijn hand op de toonbank en keek hem even aan. Nee..je ziet er gewoon wild en angstig uit jongen en dat moet je niet doen. Ik weet zeker dat je moeder hier ook van zou schrikken als ze je zo ziet.
Hij schoof zijn zonnebril die op zijn hoofd stond nerveus heen en weer en werd verlegen. Nou mevrouw wat fijn dat u even naar me geluisterd heeft ik ga morgen proberen om het anders te doen. Ik onderbrak hem en zei meteen nee...dat moet je nu doen! Er staan nog mensen in je winkel zorg dat je een glimlach toont en blijf ze gezellig aankijken in plaats van zenuwachtig om ze hen te rennen.
Ik heb hem beloofd om vandaag nog even langs te komen om te horen hoe het is gegaan.
Als je me van tevoren had verteld dat dit zou gebeuren tijdens het kopen van een jurkje . Dan had ik je uitgelachen. Zoiets kan je nooit van te voren verzinnen. Maar mijn hoofd en hart zeggen dat ik er goed aan heb gedaan deze jongeman even aandacht te geven. Hij was er in elk geval heel blij mee en gaf me nog een hand toen ik vertrok.
Wat kan het leven voor sommige toch zwaar en moeilijk zijn dacht ik bij mezelf.
En als ik dan mag helpen! Doe ik het met liefde.
Mijn man was het met me eens om even aandacht te schenken aan iemand die het nodig heeft.

Dit is een echte gebeurtenis.
Joanna

Joanna Daalder