25. dec, 2015

Joris kerstboom

Elk jaar weer een prachtig emotioneel moment.
De kerstboom van Joris!
Dat programma wat je vast wel kent.

Geliefden laten daar hun gedachten gaan.
Elk met een eigen verhaal.
Maar sommige grijpen je naar de keel.
En begrijp je ook nooit helemaal.

Die hele verdrietige ouders.
In hun hand een fles met wens.
In die fles zat een foto.
Van een schitterend mooi jong mens.

Hun zo geliefde dochter.
Zo jong nog en zo mooi.
Die het allemaal niet meer aankon.
En koos voor een gruwelijk eind.

Tranen kwamen over mijn wangen.
Bij het horen van hun verhaal.
Onbegrip en ongeloof maar toch hadden ze ook respect voor haar keuze.

Ze zag het zelf niet meer zitten.
Voelde vast geen weg terug.
Misschien voelde zei zich heel eenzaam.
En sloeg toen als het ware op de vlucht.

Maar vlak voor ze werd gegrepen.
Gooide ze haar mobiel bewust ver weg.
Met haar laatste boodschap.
Aan haar geliefde ouders .

Voelde zei zich niemands kind.
Dacht ze dat niemand van haar zou houden.

Kijkend naar de vader op tv.
Met haar laatste berichtje op zijn mobiel.
Voel ik de tranen weer komen.
Zijn mooie meisje had haar laatste trein genomen.

Joris had het ook moeilijk.
Te staan bij dit ouder paar.
Maar op verzoek van hun dochter.
Dronken ze bij de boom een borrel met elkaar.

Joanna

Joanna Daalder