25. dec, 2015

Veilig in Mama's armen

Nergens ter wereld!
Is een plekje zo fijn.
Als dicht tegen mama aan.
Zo moet het ook zijn.

Negen maanden lang.
Gedragen onder haar hart.
Die rust voel je alleen bij haar.
Het is dan ook niet zo gek.
Dat jullie troost vinden bij elkaar!

Iedereen kan zijn best doen.
Zo hoort het ook te zijn.
Maar er is altijd één plekje het beste.
Wat troost geeft en heelt.

Is daar! Heel dicht tegen haar.
Woorden zijn totaal niet nodig.
Alleen het strelen en houden van elkaar.

Mama sluit ook eventjes haar ogen zinkt weg in haar gedachten.
Beide oververmoeid.
Maar het is haar alles waard om geduldig te wachten.

Haar kleine schat moet telkens opnieuw.
Vele behandelingen ondergaan.
Vanaf de zijkant geeft ze troost. Met in haar ogen af en toe een traan.

Eindelijk zit deze kuur er weer op.
De kleine schat gaat mee naar huis.
Daar heest totale rust.
Beter dan in het ziekenhuis.

Samen liggen zij op de bank.
Mama's lijf is even leeg.
Ze voelde warmte van haar grote schat.
Die weer zoveel te verduren kreeg.

Slapen en liefde!
Helpen haar er weer bovenop.

Papa regelt het verder in huis.
Nog een paar dagen rust.
En dan loopt hun Madelief.
Weer spelend door het huis.

Joanna

Joanna Daalder