Alweer een Jaar voorbij in Corona tijd

13. apr, 2021
13. apr, 2021

De tijd tikt door dag na dag voelt hetzelfde, ook al probeer ik er steeds weer iets van te maken.

Telkens bekruipt mij het gevoel van ach, ik hoef vandaag de deur niet uit waarom zou ik mezelf optutten. Dit is zo tegen mijn normale gewoonte in. Ik ben juist degene die altijd keurig gekapt en gekleed en met make up rondloopt, het ontbreekt me vaak aan energie, ook mijn lichaam verandert, spieren worden slapper de huid wordt ouder en er zit veel minder kleur op mijn gezicht. "smorgens kijk ik in de spiegel en denk oke...wel of geen make up opdoen, snel even nadenken of ik vandaag nog boodschappen moet halen anders hoeft het van mij niet. Dag na dag en week na week verstrijken zonder mijn uitbundige Vintage look . Potverdorie wat mis ik dat, de gezellige Dames om mij heen en altijd in de weer zijn met iemand te stylen en foto's te maken.

Februari 2020 begon de ellende en nu zijn we in April 2021 en het is nog lang niet voorbij. Ruim een jaar van mijn leven naar de klote!  Ja sorry maar zo voelt het wel voor mij. Alles wat ik zo mooi had opgebouwd met mijn Vintage groep staat stil ,net als mijn lichaams beweging. Ik ben absoluut geen sportmens maar door de drukte in mijn Dames Kamer had ik meer dan genoeg beweging, ik rende van hier naar daar en terug. Mijn huid verouderd dat zie ik nu echt gebeuren ...ik pak veel minder buitenlucht, gewoon omdat ik niet zoveel mensen wil ontmoeten en in mijn eigen veilige bubbel blijf en dat is wat ik wel probeer zo aangenaam mogelijk te maken. Zaterdags gezellig tapas en wijnen met wat vriendinnen,ik kijk er net als hun elke keer naar uit , wij blijven voorzichtig. De twijfel om te laten vaccineren .... jezemina wat een ellende ja of nee ...ik weet het af en toe niet meer, maar we hebben samen de knoop doorgehakt. Willen we nog leuke dingen kunnen doen en toch (misschien schijn) veilig zijn dan nemen we de prik. Gisteren was manlief aan de beurt,de eerste Pfeizer prik heeft hij gehad en nergens last van . Ik had een heel gesprek met de arts bij prik lokatie en die heeft mij gerust kunnen stellen ik ga ook voor de prik en krijg vanwege leeftijd de Pfeizer. Zo zie je maar het leven kan een hele rare en andere wending nemen , dan je zelf gewild zou hebben. De dagen lijken op elkaar maar wat zou ik dat graag weer anders zien, onbekommert naar een winkel een terras of restaurant alles zonder er bij na te denken kunnen doen. Nu wordt er voor ons beslist en gedacht en daar heb ik grote moeite mee. Het is MIJN ! leven en het is MIJN tijd wat nu wordt verkloot. Vanmorgen heb ik mezelf toegesproken en besloten om weer elke dag of ik nu binnen blijf of niet, mezelf weer ga optutten en leuk kleden alsof ik uit ga. IK zie het waterige zonnetje vanuit mijn raam en besluit mijn gezicht er zoveel mogelijk aan toe te vertrouwen er moet weer kleur op die kop. Dag na Dag is dit mijn eigen opdracht ik moet weer terug naar de periode van voor die klote Corona. De tijd die we op eze aardbol zijn is te kostbaar om te laten verlopen en te mooi om niets mee te doen. Ik maak van mijn dag weer een dag met een glimlach, iedereen die mij kent weet dat ik van gekkigheid hou en lol wil hebben.

Gisteravond begon ik al een klein beetje een voorproefje te nemen door met man en kleinkinderen na het eten er even op uit te gaan. ( Nou dat was ook weer een heel verhaal.) De jongste twee kleinkinderen zijn dagelijks bij ons tja we wonen naast elkaar dus dat is niet zo moeilijk en Oma is toch altijd thuis dus ze vallen regelmatig naar binnen. Afijn nu waren wij er niet , maar ze weten altijd hoe ze binnen kunnen komen en wachten dan op mij.Wij waren op dat moment op de prik locatie . Toen we thuis kwamen renden ze ons al tegemoet , waar waren jullie? riep de oudste. Ik zei dat we voor een prik waren geweest , even bleef het stil. Toen vroeg ze of we dan corona hadden...ik schoot in de  lach  en zei nee dit is om het niet te krijgen , Oh dan is het goed zei ze meteen . Ondertussen kreeg ik van hun moeder ( onze dochter een watts app waarin het verzoek om ze geen snoep te geven, omdat vooral de kleinzoon slecht eet en alleen wil snaaien en ik voldoe dan haar verzoek en geef ze ook niks) Terwijl ze heerlijk om mij heen aan het kletsen waren begon ik met voorbereiding om het eten klaar te maken en dat is nou net het moment wat altijd heel leuk is als ze er zijn. Kleinzoon klimt op het grote kookeileand en vraagt om wat lekkers? Het beroemde broodje dopen ( in de jus) Ahh ...daar gaan we het krijgen dacht ik meteen. Oma mag ik broodje dopen? vraagt hij heel lief en ik bits meteen terug NEE! Jullie krijgen helemaal niets, omdat ik van mama een berichtje heb dat jullie slecht eten en daarom niet mogen snaaien. Meteen vliegt kleindochter op mij af en zegt Oma ik eet altijd alles op maar Daan niet! Die lust helemaal niks alleen maar snoep!  Oei... dat was even een binnenkomer voor haar broer, die er niet tegenin ging ( omdat hij wist dat ze gelijk had) . Maar wat gaan jullie dan eten zei hij zachtjes , spruitjes met aardappelen en braadworstjes blehh dat is smerig lust ik niet en zijn zus meteen oh dat vind ik juist heerlijk Oma,  behalve dat vlees dat eet ik niet ( ze is bijna vegetarier)  Mogen wij dan bij jullie eten? vragen ze. Ik kijk kleinzoon streng aan en geef hem een preek waar hij stil van was, dit zijn ze niet van mij gewend. Luister goed vriend jullie mogen hier eten , ik schep het op en wil geen gezeur of iets horen en dat bord gaat leeg anders ophoepelen naar huis ! En als je aan tafel gaat zitten klieren mag je hier voorlopig niet meer eten, dus wat gaan we doen? Inwendig vond ik het best zielig om zo streng te zijn ( ja ja ik weet het ik ben een watje) want ik ben stapelgek op de kinderen maar gezond eten is ook heel belangrijk . Dus alles ging volgens afspraak borden gingen leeg en verdomd hij vond het zelfs lekker ! Mogen we nu een toetje? vroeg hij meteen, ik zei nee dat hebben we niet maar ik heb een verrassing. Als we alles hebben opgeruimd gaan we met z'n allen in mijn autootje  naar de nieuwe uitkijktoren bij het vogeleiland  en we nemen de hond Bo ook mee, die moet leren om in een auto te reizen dat vind ze nu nog niet leuk dus we maken er een uitstapje van.En daarna ..... Rijden we om een lekker ijsje te halen naar de Mac  om in de auto op te eten, voor mijzelf een Koffie to Go  tja dat is ook weer eens iets anders.  Dat was niet tegen dovemans oren gezegd .

Afijn toen we gezellig met de hond er ook nog bij in de auto hadden genoten van het lekkers had ik  besloten dat Opa en kleinzoon met de hond over het land terug naar huis zouden lopen ( best een hele wandeling) en ik zou met kleindocher met mijn kleine autootje over het land langs de landpaden (kopeinden) rijden . Whoohh wat was dat leuk met Oma crossen de auto schoot af en toe een andere kant op omdat de grond best hobbelig was ,maar we zaten te gieren in de auto met de  radio knetterhard geweldig !

Ik wist echt niet hoe ik moest rijden maar kleindochter was er vaker geweest, dus die was navigator.  Hier de bocht om Oma, ik zeg zeker weten... ja doe maar. Nou ze wist het echt goed. Wij dus naar ons huis en lachen omdat de mannen nog met de hond aan de wandel waren en de lucht werd donker ,ik zeg die krijgen een bui op hun kop maar wij zitten lekker al binnen. Nog sneller dan we gedacht hadden lopen ze ineens voor het raam, jeetje die hebben het snel gelopen zegt kleindochter lachend. Ja ze willen niet nat worden gelijk hebben ze. De mannen komen binnen en ploffen op de stoel , kleinzoon helemaal bekaf,Opa ook maar die wil het gewoon niet toegeven. Zo hadden we weer een heerlijk kort maar leuk uitstapje , ben benieuwd of ze vanmiddag weer voor de deur staan die lieverds.

 

 

 

17. mrt, 2021
17. mrt, 2021

Het jaar 2020 begon zo goed, volop plannen en gezondheid aardig op orde. Dan is het 18 februari en ik wordt ineens heel ziek, vreemd.. het overviel me gewoon na een bezoekje aan een eveneens hele zieke vriendin die na weken begon op te knappen. Afijn nog weinig wetende wat ons boven het hoofd hangt lig ik me bij mijn situatie neer, tja ik had weinig keuze omdat ik voor pampus lag. De koorts en het hoesten putte mij enorm uit ik heb in die periode 2 weken in mijn relax stoel gelegen op een dekbed vanwegen de pijn in mijn lijf en benauwdheid. Maar oke dat zal wel overgaan dachten we na twee weken . En toen kwam het C woord in het nieuws! Er was een uitbraak van Corona in de werel,d en iedereen was in rep en roer. Ondertussen belandde ik in het ziekenhuis op de eerste hulp omdat ik door mijn zwakte gevallen was en ribben had gekneusd en 1 gebroken, nou dat is zo verdomde pijnlijk zeker als je zo moet hoesten, maar ja dat komt ook weer goed dacht ik en nam de tijd er voor. Ondertussen bleek dus dat ik ook corona had maar daar werd nog niets aan gedaan, pijnstillers en flink inhaleren om lucht te krijgen . Gelukkig was na 4 weken alles voorbij en mijn slappe lijf kon gaan opknappen. De hele wereld stond in de brand,omdat Corona ongenadig om zich heen sloeg. Afijn ik hoopte maar dat dit het was geweest en dat we verder konden gaan met ons leuke gezellige leven. Niet dus! alles ging op slot en het leek wel of er een of andere film aan de gang was, ieders leven werd veranderd stilgezet of stopte. Het was een angstige periode. Mijn geliefde hobby De Dames Kamer was al vanaf  februari gesloten er konden geen gezellige workshops gehouden worden niets maar dan ook helemaal niets kon ik nog organiseren. Geloof mij maar, ik zat te stressen voelde mijn mooie gezellige leven wegglijden in een onduidelijke poel van ellende. Mijn lieve Vintage Vriendinnen waren dezelfde mening toegedaan we misten elkaar en onze super gezellige bijeenkomsten en gekke workshops. Afijn het mooie weer kwam er gelukkig snel aan en we kregen meer vrijheden en die hebben we ook volop gebruikt. Het zwembad bij ons huis werd helemaal opgeknapt, mijn man en zoon kleinzoon en schoonzoon hebben er op mijn verzoek een paradijsje van gemaakt. Tja we konden nergens anders heen alles was gesloten dus dan maar lekker genieten van de zwembad tuin. Ik moet zeggen de mannen hebben zich helemaal uit de naad gewerkt en dat allemaal om deze mam tevreden te stellen en iets moois te geven na weer een klote periode.

Jullie kunnen je vast wel voorstellen hoeveel, nee onwijs veel ik van mijn familie hou. Ze doen werkelijk alles voor mij en daar ben ik ze zo dankbaar voor. Dus moeders mocht haar wensen kenbaar maken . Nou ja ik hou nu eenmaal van gezellig mooi en groots. Zelf snorde ik internet af om mooie decoratie te vinden en gekleurder verlichting voor om de hele tuin heen. lichtjes ben ik gek op dus ook bij Aliexpress mooie onderwater lichtjes besteld en nog meer leuks. Tussen het gewone dagelijkse werk door hebben de mannen ook nog een prachtige veranda geplaatst, want  ik had het idee om daar te gaan zitten met mijn vriendinnen als het kon.

De tuin werd mijn sprookje.. Je waande jezelf op een tropisch strand ( hartstikke nep natuurlijk) omdat ik een mega grote muur poster had besteld met palmbomen en beach. Prachtig gekleurde raffia parasols en ligbedjes met mooie kleuren ik had het weer helemaal voor elkaar. En toen de vriendinnen uitnodigen voor poolparty's !!! OMG wat hebben we gelachen en genoten, het weer was geweldig elke dag volop zon en de wijn begon steeds beter te smaken. Gelukkig hebben we een action in de buurt voor prachtige opblaas spullen dus het bad dreef vol met de gekste dingen, lekker decadent op een mega grote zwaan drijven of op een mega Champagnefles ..uiteraard wel in vintage stijl en mooi gekapt haha , wij hadden mega veel lol. En toch die verrekte corona was elke keer weer gespreksonderwerp. 2 van mijn vriendinnen hadden al een familielid verloren aan die klote ziekte en dat drukte wel een stempel op ons gedrag. Maar we hebben elkaar geholpen en gesteund. De zomer was warm heerlijk warm en het zwembad was vol elke dag weer vol. Met gezellige mensen dames of kinderen en s'avond's jongelui. En oma ( ik dus) zorgde voor de natjes en de droogjes zoals wij dat noemen. De muziek schalde elke dag uit mijn mooie grote speaker jaren 60 70 muziek en dat is genieten geblazen. Mijn prachtige vintage vriendinnen bleven trouw komen, dan namen we eerst een bakkie koffie en  gezellig bijkletsen ( nou dat kunnen wij hoor)  daarna lekker lunchen in de veranda. Iedereen nam wat lekkers mee dus we hadden echt het idee er even uit te zijn. Er werd geklets gedanst gezongen en gebakken in het zonnetje. Zoals jullie weten ben ik gek op verkleden dus ik had weer volop gekkigheid op de kop getikt grote hoeden  rieten rokjes bloemen topjes en nog veel meer. Dus muziek aan en verkleed dansen langs het zwembad mensen wat hebben we gelachen heerlijk gewoon zoveel liefde en lol dat is goed voor een mens.

Ondertussen was De Dames Kamer nog altijd op slot en elke keer als ik daar kwam voelde ik een vreemde leegte. Langzaam kwam bij mij het besef dat ik keuze moest maken zo kon het niet langer . Na heel veel piekeren heb ik besloten om de boel langzaam uit te verkopen, alle mooie spulletjes die zo trots door de Dames gedragen werden moesten het veld ruimen. De kleding die er nog is zie ik wel wat er mee gebeurd, maar de workshops make up en kapsel zijn voorbij. De prachtige spiegels en andere benodigheden staan in de verkoop ik moet nu gaan ruimen, omdat ook mijn man wil dat we meer samen op stap gaan. En heel belangrijk ik laat het niet staan omndat ik ook steeds ouder wordt en er toch eens een einde aan gebreid moet worden. Jaren met heel veel liefde opgebouwd en van genoten echt volop van genoten de mooiste gesprekken gevoerd de gekste dingen meegemaakt. Jawel ik heb zelfs meegedaan aan de Pin Up BeNeLux verkiezing en haalde de Finale ronde. Wat een onvergetelijke ervaring en wat waren mijn familieleden trots op me. Daar stond ik te stralen in mijn schitterende jurk met kroontje en sjerp , mijn kleindochter moest er van huilen zo trots was ze op Oma. De prachtige Gala jurk die ik voor de finale had laten maken het was een plaatje ( met tranen in mijn ogen heb ik de jurk uiteindelijk aangedaan ik kon het gewoon niet zo verdrietig vond ik het dat alles voorbij was maar ik heb hem aangetrokken en was zo blij ik voelde mezelf een jonge blom.) Door corona is het 2 keer uitgesteld en nu in 2021 in november zou het dan doorgaan maar ik heb mezelf uit de verkiezing terug getrokken het was mooi zo. En de allemooiste foto"s  zijn  gemaakt die voor altijd bewaard blijven aan deze geweldige tijd.

Mijn heerlijke Vintage foto studio waar ik de leukste plaatjes heb geschoten en dames heb laten schitteren. Waar ik het meest trots op ben zijn de make over middagen met de bejaarden Dames die zijn geweldig geweest zoveel dankbaarheid maar helaas al zou ik het dolgraag weer willen, door corona is het onmogelijk.

Wat heb ik veel Dames en andere kledingstyle aangemeten en wat zijn ze er nog altijd blij mee. Kruip uit je comfortzone en maak iets moois van jezelf is mijn motto . Er zijn zulke prachtige Dames mijn prachtige ruimte uitgelopen en op de foto gegaan ze waren verrast om te zien hoe vrouwelijk ze konden zijn door de vintage kleding. De uitstapjes die ik georganiseerd had met een groep waarbij ook de mannen meemochten geweldige uitstapjes naar Terschelling. Het jaar heeft ook heel veel mooie dankbare momenten gegeven iets waar we met z"n allen op terug kunnen kijken. De Dames kamer blijft zolang als ik kan wel bestaan maar alleen voor gezellige momenten met een vaste kern vriendinnen .

Voor mijn man en mij begint een nieuw avontuur De Camper !!

Zodra het weer mooi is (warm en zon) Dan gaan we er op uit nieuwe avonturen beleven en verhalen maken. Genieten van elkaar en het gezin maar vooral van De Camper.

En van het zwembad met de Dames voor gezellige poolparty"s die gaan zeker dit jaar weer plaatsvinden.

Voor nu wens ik iedereen het allerbeste blijf Gezond en Gelukkig en Gezellig dan komt het vanzelf dik voor elkaar.

Heel veel liefs van Joke

21. aug, 2019

Terugblik 21 Augustus 2003 half 8 in de morgen.


Paniek heeft zich meester gemaakt van mij en van mijn gezin.
Straks gaat het gebeuren en wordt het voor mij het moeilijkste moment uit mijn leven.
Met een dikke kus neem ik afscheid van mijn man, tranen stromen over onze wangen. Thuis heb ik al van de kinderen afscheid genomen. (De rit naar het ziekenhuis duurde lang en was een weg vol verdriet en tranen, in mijn gedachten was ik al zover dat het misschien wel mijn laatste rit zou zijn.)
Dan wordt ik weggereden richting O.K. voor de grote operatie. Jan loopt zo vermogelijk met me mee en houd mijn hand vast. Nog een kus en ik wordt naar binnen gereden.
4 weken daarvoor is bij mij longkanker geconstateerd en ik moet zo snel mogelijk geopereerd worden. Dat gaat deze ochtend gebeuren. Paniek en angst bij mij is enorm! zelfs het spuitje om rustigbte worden heeft geen effect.
Ik mag zeggen welke muziek ik mooi vind dan draaien ze dat om me gerust te stellen als de voorbereidingen plaats gaan vinden.
Kan mij dat schelen, huil ik.
Daarna gaat het snel en weet ik alleen dat ik op de IC een beetje bijkwam en snel weer wegzakte.
In mijn onderbewustzijn hoor ik alles, zoveel lawaai en zelf kan ik niet reageren , alles vol slangen en apparatuur. Een vreselijk pijnlijke tijd volgt hierna. En de dag na de IC wordt ik per ambulance verplaatst naar een ander ziekenhuis. De pijn tijdens dat transport is onbeschrijfelijk. Maar ik kan mezelf
alleen maar overgeven aan wat er met me gebeurd. Dagen en weken vol verdriet en angst. Op mijn bed werd een document gelegd met het percentage kans wat ik nog heb nu ik geopereerd ben.
Dan komt mijn man op bezoek en ziet het papier liggen. Hij schiet meteen in de stress, wat hij al had maar nu erger. Mijn kans om te overleven is 10% !! Gelukkig heeft niemand dat aan mij verteld. Ik wist van niks en was  bedwelmd van de morfine. Na een zware revalidatie en veel terugval . Diverse keren opnieuw opgenomen met nare bijwerkingen opname na opname. Dan verstrijkt de tijd. Het eerste controlle onderzoek en scans. Ik ben helemaal schoon!! De blijdschap is enorm net zoals de angst. De angst dat het toch weer fout kan gaan. Maar de arts feliciteerde ons en vertelde me dat ik nu een tweede kans van het leven heb gehad. Geniet ervan zegt de dokter maar ik wil je streng onder controle houden. Nou daar was ik alleen maar blij om . Langzaam kroop ik uit mijn diepe dal en begon het gewonen leven weer, mijn coditie was helemaal weg maar kwam gelukkig na veel oefenen weer terug. De angst dat de kanker bterug zou komen blijft altijd in je achterhoofd elke nieuwe controlle zit je weer in de srtess. Maar we leven nu volop en genieten van het gezin en alles om ons heen ik heb mijn optimisme gelukkig weer terug en sta nu positiver in het leven dan ooit.Dus voor ons allen is de datum 21 Augustus mijn tweede verjaardag . Vandaag dus 16 Jaar geworden. We moeten er ook om lachen vanochtend zei mijn zoon . Nou mam dan mag je nu je brommer rijbewijs halen ehh ja grapjas die heb ik al en de rest ook . Wat ben ik een gelukkig mens met mijn familie overal kunnen we over praten en geintjes maken.
Elk jaar is er 1 persoon die mij als eerst feliciteert met deze bijzondere dag. Zo ook vanmorgen weer een lief bericht. Gefeliciteerd met uw tweede verjaardag!
Dank je lieve Tat 😘😍

Ik hoop nog heel veel

verjaardagen te mogen vieren .

Joke