11. jan, 2016

Atijd wel wat !

Ondertussen begin ik mezelf wel af te vragen van welke planeet ik weg kom. Degene die mij goed kennen zullen dat vast en zeker beamen.  Mijn bijnaam  door de kinderen aan me gegeven,  is Jantje de Boer. Waarom juist die naam zou je denken.  Jantje de Boer was een mannetje waarbij ook heel veel dingen in het leven mis gingen. Op gebied van gezondheid en andere uitdagingen.  Nu kan ik wat betreft de uitdagingen niet helemaal met Jantje de Boer vergeleken worden. Maar met gezondheids problemen schiet het aardig op. Juist  als ik denk het gaat weer lekker met me , gebeurd er weer iets onverwachts en naars.  Als ik iets wil proberen,  ga ik of keihard op mijn plaat. Of ik breek iets! Maak met mij nooit lang van tevoren een afspraak om iets te ondernemen.  Dat kan zo maar weer eens niet door gaan, omdat ik iets mankeer. Moedeloos wordt je daar soms van. Maar ik stap er wel altijd zo overheen en doe een nieuwe poging. Nu ik wat ouder wordt begin ik ook voorzichtiger met mezelf om te gaan. Doe geen gekke dingen meer. Al zou ik dat het liefste wel doen.  Neem nou een paar weken geleden. Ineens had ik zin om ook weer eens naar de sneeuw te gaan! Ja   echt waar!  Ik hou niet van winter,  maar wintersport is anders,  zon gezelligheid en frisse lucht. Toen ik met het voorstel kwam riepen de kinderen meteen! Doe nou niet mam je weet hoe het afloopt.  U bent een echte Jantje de Boer dus dat wordt vast de gipsvlucht! Ik kijk ze aan.... en roep meteen. En bedankt hè! Jullie hebben wel een hele  hoge hoed op van mijn kunsten in de sneeuw.  Nee mam we gunnen het u echt maar doe nu eens een tijdje voorzichtig. Ja....En dat is nu juist mijn probleem!  Ik doe altijd voorzichtig maar het overkomt me gewoon. Wie krijgt het voor elkaar als ie op een vliegveld staat in te checken!  Om na één  stap zijwaarts op zijn plaat te gaan arm te breken hersenschudding op te lopen!!!! Nou...! En wie was weer de gelukkige? Juist  deze Jantje de Boer.  Wat een domme dingen gebeuren er altijd met me denk ik dan boos. Nou ik zal eerdaags nog meer van dit soort zaken in een blog vertellen. Mijn leven tot nu is een aaneen schakeling van dit soort voorvallen geweest. Als ik bij de huisarts kom schut die vaak met het hoofd en zegt dan . Sorry hoor dat ik het zeg! Maar u bent zo'n apart geval! Bijna Niet te geloven wat er met u allemaal gebeurd. Mijn reactie is dan meteen. En bedankt hoor! Maar ik kom van een andere planeet. Gelukkig moet de dokter er dan ook om lachen. Maar inderdaad ik denk ook vaak bij mezelf. ..hoe is het mogelijk en waarom ? Gebeuren dit soort dingen allemaal in mijn leven. De teller van ziekenhuis opnames in mijn leven staat op 29! Volgens mij is dat best wel veel. Naar mijn mening veel te veel. Ik hoop zo dat het nu eens stopt. En dat deze Jantje de Boer gewoon kan doen en laten wat ze wil. Nog steeds heb ik zin om een paar dagen op wintersport te gaan. Niet om te skiën ...maar de sfeer en lekker wandelen. Ik neem dan echt mij prikstokken mee die ik nog in huis heb. Van de  vorige wintersportvakantie.  Die toen ik uit de liftgondel viel en mijn kniebanden had gescheurd. En die vakantie dus met de gipsvlucht terug naar huis kon. Ja....die stokken heb ik altijd heel goed bewaard. Zo ben ik dan ook wel weer. Je hebt toch bepaalde herinneringen aan die stokken. Maar gelukkig is dat allemaal goed gekomen. 

 

Tot de volgende blog

Joanna😙