13. apr, 2021

Corona tijd 2

De tijd tikt door dag na dag voelt hetzelfde, ook al probeer ik er steeds weer iets van te maken.

Telkens bekruipt mij het gevoel van ach, ik hoef vandaag de deur niet uit waarom zou ik mezelf optutten. Dit is zo tegen mijn normale gewoonte in. Ik ben juist degene die altijd keurig gekapt en gekleed en met make up rondloopt, het ontbreekt me vaak aan energie, ook mijn lichaam verandert, spieren worden slapper de huid wordt ouder en er zit veel minder kleur op mijn gezicht. "smorgens kijk ik in de spiegel en denk oke...wel of geen make up opdoen, snel even nadenken of ik vandaag nog boodschappen moet halen anders hoeft het van mij niet. Dag na dag en week na week verstrijken zonder mijn uitbundige Vintage look . Potverdorie wat mis ik dat, de gezellige Dames om mij heen en altijd in de weer zijn met iemand te stylen en foto's te maken.

Februari 2020 begon de ellende en nu zijn we in April 2021 en het is nog lang niet voorbij. Ruim een jaar van mijn leven naar de klote!  Ja sorry maar zo voelt het wel voor mij. Alles wat ik zo mooi had opgebouwd met mijn Vintage groep staat stil ,net als mijn lichaams beweging. Ik ben absoluut geen sportmens maar door de drukte in mijn Dames Kamer had ik meer dan genoeg beweging, ik rende van hier naar daar en terug. Mijn huid verouderd dat zie ik nu echt gebeuren ...ik pak veel minder buitenlucht, gewoon omdat ik niet zoveel mensen wil ontmoeten en in mijn eigen veilige bubbel blijf en dat is wat ik wel probeer zo aangenaam mogelijk te maken. Zaterdags gezellig tapas en wijnen met wat vriendinnen,ik kijk er net als hun elke keer naar uit , wij blijven voorzichtig. De twijfel om te laten vaccineren .... jezemina wat een ellende ja of nee ...ik weet het af en toe niet meer, maar we hebben samen de knoop doorgehakt. Willen we nog leuke dingen kunnen doen en toch (misschien schijn) veilig zijn dan nemen we de prik. Gisteren was manlief aan de beurt,de eerste Pfeizer prik heeft hij gehad en nergens last van . Ik had een heel gesprek met de arts bij prik lokatie en die heeft mij gerust kunnen stellen ik ga ook voor de prik en krijg vanwege leeftijd de Pfeizer. Zo zie je maar het leven kan een hele rare en andere wending nemen , dan je zelf gewild zou hebben. De dagen lijken op elkaar maar wat zou ik dat graag weer anders zien, onbekommert naar een winkel een terras of restaurant alles zonder er bij na te denken kunnen doen. Nu wordt er voor ons beslist en gedacht en daar heb ik grote moeite mee. Het is MIJN ! leven en het is MIJN tijd wat nu wordt verkloot. Vanmorgen heb ik mezelf toegesproken en besloten om weer elke dag of ik nu binnen blijf of niet, mezelf weer ga optutten en leuk kleden alsof ik uit ga. IK zie het waterige zonnetje vanuit mijn raam en besluit mijn gezicht er zoveel mogelijk aan toe te vertrouwen er moet weer kleur op die kop. Dag na Dag is dit mijn eigen opdracht ik moet weer terug naar de periode van voor die klote Corona. De tijd die we op eze aardbol zijn is te kostbaar om te laten verlopen en te mooi om niets mee te doen. Ik maak van mijn dag weer een dag met een glimlach, iedereen die mij kent weet dat ik van gekkigheid hou en lol wil hebben.

Gisteravond begon ik al een klein beetje een voorproefje te nemen door met man en kleinkinderen na het eten er even op uit te gaan. ( Nou dat was ook weer een heel verhaal.) De jongste twee kleinkinderen zijn dagelijks bij ons tja we wonen naast elkaar dus dat is niet zo moeilijk en Oma is toch altijd thuis dus ze vallen regelmatig naar binnen. Afijn nu waren wij er niet , maar ze weten altijd hoe ze binnen kunnen komen en wachten dan op mij.Wij waren op dat moment op de prik locatie . Toen we thuis kwamen renden ze ons al tegemoet , waar waren jullie? riep de oudste. Ik zei dat we voor een prik waren geweest , even bleef het stil. Toen vroeg ze of we dan corona hadden...ik schoot in de  lach  en zei nee dit is om het niet te krijgen , Oh dan is het goed zei ze meteen . Ondertussen kreeg ik van hun moeder ( onze dochter een watts app waarin het verzoek om ze geen snoep te geven, omdat vooral de kleinzoon slecht eet en alleen wil snaaien en ik voldoe dan haar verzoek en geef ze ook niks) Terwijl ze heerlijk om mij heen aan het kletsen waren begon ik met voorbereiding om het eten klaar te maken en dat is nou net het moment wat altijd heel leuk is als ze er zijn. Kleinzoon klimt op het grote kookeileand en vraagt om wat lekkers? Het beroemde broodje dopen ( in de jus) Ahh ...daar gaan we het krijgen dacht ik meteen. Oma mag ik broodje dopen? vraagt hij heel lief en ik bits meteen terug NEE! Jullie krijgen helemaal niets, omdat ik van mama een berichtje heb dat jullie slecht eten en daarom niet mogen snaaien. Meteen vliegt kleindochter op mij af en zegt Oma ik eet altijd alles op maar Daan niet! Die lust helemaal niks alleen maar snoep!  Oei... dat was even een binnenkomer voor haar broer, die er niet tegenin ging ( omdat hij wist dat ze gelijk had) . Maar wat gaan jullie dan eten zei hij zachtjes , spruitjes met aardappelen en braadworstjes blehh dat is smerig lust ik niet en zijn zus meteen oh dat vind ik juist heerlijk Oma,  behalve dat vlees dat eet ik niet ( ze is bijna vegetarier)  Mogen wij dan bij jullie eten? vragen ze. Ik kijk kleinzoon streng aan en geef hem een preek waar hij stil van was, dit zijn ze niet van mij gewend. Luister goed vriend jullie mogen hier eten , ik schep het op en wil geen gezeur of iets horen en dat bord gaat leeg anders ophoepelen naar huis ! En als je aan tafel gaat zitten klieren mag je hier voorlopig niet meer eten, dus wat gaan we doen? Inwendig vond ik het best zielig om zo streng te zijn ( ja ja ik weet het ik ben een watje) want ik ben stapelgek op de kinderen maar gezond eten is ook heel belangrijk . Dus alles ging volgens afspraak borden gingen leeg en verdomd hij vond het zelfs lekker ! Mogen we nu een toetje? vroeg hij meteen, ik zei nee dat hebben we niet maar ik heb een verrassing. Als we alles hebben opgeruimd gaan we met z'n allen in mijn autootje  naar de nieuwe uitkijktoren bij het vogeleiland  en we nemen de hond Bo ook mee, die moet leren om in een auto te reizen dat vind ze nu nog niet leuk dus we maken er een uitstapje van.En daarna ..... Rijden we om een lekker ijsje te halen naar de Mac  om in de auto op te eten, voor mijzelf een Koffie to Go  tja dat is ook weer eens iets anders.  Dat was niet tegen dovemans oren gezegd .

Afijn toen we gezellig met de hond er ook nog bij in de auto hadden genoten van het lekkers had ik  besloten dat Opa en kleinzoon met de hond over het land terug naar huis zouden lopen ( best een hele wandeling) en ik zou met kleindocher met mijn kleine autootje over het land langs de landpaden (kopeinden) rijden . Whoohh wat was dat leuk met Oma crossen de auto schoot af en toe een andere kant op omdat de grond best hobbelig was ,maar we zaten te gieren in de auto met de  radio knetterhard geweldig !

Ik wist echt niet hoe ik moest rijden maar kleindochter was er vaker geweest, dus die was navigator.  Hier de bocht om Oma, ik zeg zeker weten... ja doe maar. Nou ze wist het echt goed. Wij dus naar ons huis en lachen omdat de mannen nog met de hond aan de wandel waren en de lucht werd donker ,ik zeg die krijgen een bui op hun kop maar wij zitten lekker al binnen. Nog sneller dan we gedacht hadden lopen ze ineens voor het raam, jeetje die hebben het snel gelopen zegt kleindochter lachend. Ja ze willen niet nat worden gelijk hebben ze. De mannen komen binnen en ploffen op de stoel , kleinzoon helemaal bekaf,Opa ook maar die wil het gewoon niet toegeven. Zo hadden we weer een heerlijk kort maar leuk uitstapje , ben benieuwd of ze vanmiddag weer voor de deur staan die lieverds.